น้ำพริกโจร
                น้ำพริกโจร  หรือน้ำชุบโจร  เป็นน้ำพริกที่ต้องแซบ ๆ  ทำ (ใช้ความรวดเร็ว  หรือ  รีบเร่ง)  ไม่เน้นเครื่องไม้เครื่องมือที่จะมาช่วยในการตำน้ำพริก  เช่น  ครกและ  สาก
                การทำน้ำชุบโจรจะทำง่าย ๆ  อาศัยเครื่องผสมเพียง  2-3  อย่าง  ได้แก่  เคย  ดีปลี  และส้มนาว  โดยจะนำเคยมาขยำรวมกับดีปลีสดที่หักเป็นท่อนเล็ก ๆ  หรือจะใช้วิธีตีให้แตก  แต่หากมีมีดจะฝาน  (หั่น)  พริกแล้วขยำรวมกับเคย  ปรุงรสด้วยส้มนาว  กินกับผักสดที่หาได้ง่ายในแถว ๆ  นั้น
                มีเรื่องเล่าว่าที่มาของน้ำชุบโจร  ก็มาจากพวกโจรที่ออกปล้นและมีชีวิตความเป็นอยู่แบบหลบ ๆ  ซ่อน ๆ  แม้แต่จะทำน้ำพริกกินก็ต้องรีบเร่ง  รวดเร็ว  เพราะมัวแต่ไร  (ชักช้า)  อยู่ก็จะหนีนาย  (ตำรวจ)  ไม่ทัน

         
                                                       น้ำพริกโจร                                                                                  ยำจิ้งจัง

ยำจิ้งจัง
                จิ้งจัง  คือ  การถนอมอาหารโดยการนำปลาจิ้งจัง  (ปลาตัวเล็ก ๆ  ภูเก็ตเรียกปลาฉิ้งฉัง)  มาหมัก  การปรุงจะนำมายำใส่ตะไคร้  หมอแดง  และพริกขี้หนูสดซอยปรุงรสด้วยมะนาว  กินกับผักสดหรือผักลวกแล้วแต่ความชอบ
                จิ้งจัง  เป็นอาหารพื้นบ้านภาคใต้ตอนล่างที่มีวิถีชีวิตใกล้ชิดกับทะเล  รสชาติของจิ้งจังจะใกล้เคียงกับบูดูทรงเครื่อง  แตกต่างกันที่จิ้งจังจะมีกลิ่นคาวมากกว่าเพราะทำมาจากปลาจิ้งจังหมักที่ยังเป็นเป็นตัวปลา  ส่วนบูดูจะผ่านขบวนการหมักที่ยาวนานกว่าและทำให้สุกแล้ว  จึงมีลักษณะเป็นน้ำเหมือนน้ำปลาแต่ข้นกว่ามาก
                จิ้งจัง  จะเป็นที่ชื่นชอบของชาวบ้านที่ค่อนข้างมีอายุ  ถึงขนาดบางคนกล่าวว่าในหนึ่งอาทิตย์จะต้องมีกับข้าวเป็นจิ้งจังอย่างน้อยสักหนึ่งมื้อ  ไม่เช่นนั้นเหมือนชีวิตได้ขาดอะไรไปสักอย่าง  อร่อยและมากด้วยแคลเซียม

บูดูทรงเครื่อง
                บูดูทรงเครื่อง  อีกหนึ่งเสน่ห์ของความอร่อยที่ปลายลิ้นสัมผัสได้  พูดกับแบบตรงไปตรงมาหากคนที่ยังไม่เคยกิน  แค่มองเห็นก็อาจสรุปในใจไว้ว่าไม่น่ากิน  ดูไม่น่าจะอร่อย  นั่นคือความคิดที่อาจจะผิดตั้งแต่เริ่มต้นแล้วก็ได้  บูดูทรงเครื่องเป็นอาหารที่ต้องกินกับผักเหนาะ  ดังนั้นจึงน่าจะเป็นอีกเมนูของคนใต้ที่ทำให้พุงหลาง ๆ  ตาม ๆ  กัน  (กินจนท้องกาง)
                น้ำบูดู  เกิดจากความต้องการถนอมอาหารไว้กินนาน ๆ  และกลายมาเป็นผลิตภัณฑ์ด้วยภูมิปัญญาชาวบ้านนำมาประกอบเป็นอาหารจานเด็ดของภาคใต้  มีแหล่งผลิตที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากคือ  ที่อำเภอสายบุรี  จังหวัดปัตตานีโด่งดังจนกลายเป็นของฝากถูกใจผู้รับในปัจจุบัน

     
                                     บูดูทรงเครื่อง                                                                                               เคยคั่ว

เคยคั่ว
                เคยคั่ว  เป็นน้ำพริกเครื่องจิ้มอีกชนิดหนึ่งของชาวใต้ที่นิยมกินกับผักเหนาะ  มีวิธีทำคล้าย ๆ  กับการหลน  โดยมีเครื่องปรุงหลักคือ  เคย  (กะปิ)  เป็นเครื่องปรุงสำคัญ  นำเคยไปจี  (เอากะปิห่อใบตองแล้วนำไปย่างไฟให้หอม)  ทิ่ม  (ตำหรือโขลก)  รวมกับเครื่องแกงเผ็ด  ผัดกับหัวกะทิจนมีกลิ่นหอมปรุงรสด้วยเกลือ  น้ำตาลเล็กน้อย  แต่ถ้าสั่งจากร้านอาหารส่วนผสมอาจมีกุ้งสดหรือหมูสับปนอยู่ด้วยเพิ่มรสชาติและความอร่อย

เบือทอด
            สุดยอดของกินเรียกน้ำย่อยอีกชนิดหนึ่งของภูเก็ต  โดยเฉพาะร้านอาหารที่อยู่แถวท่าเรืออ่าวฉลองจะมีสูตรเฉพาะของเบือทอดที่ขึ้นชื่อในความอร่อย  ส่วนประกอบของเบือที่ทอดมีเอกลักษณ์เฉพาะน่าสนใจไม่น้อย  เบือทอดของที่นี่จะใช้สาหร่ายน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเหมือนต้นหญ้าใบยาวเรียกว่าหญ้าช้อง  เป็นวัตถุดิบหลักที่นำมาชุบแป้งทอด  โรยหน้าด้วยกุ้งสดทอดรวมกันสำหรับหัวใจของเบือทอดคือส่วนผสมของแป้งที่นำมาชุบวัตถุดิบ
ที่เตรียมไว้ลงทอดในน้ำมันร้อน ๆ  เมื่อทอดสุกได้ทีแล้วจะต้องมีความกรอบอร่อย  น้ำจิ้มก็เป็นส่วนประกอบที่มีความสำคัญไม่น้อยเช่นกันดังนั้นแต่ละแห่งต่างก็มีสูตรเฉพาะของตนเองต่างกันไป

เบือทอด
 
 
<<< PREVIOUS      NEXT >>>